بر در میکده ای با دف و نی ترسایی

سخن غیر مگو با من معشوقه پرست

کز وی و جام می ام نیست به کس پروایی

این حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می گفت

گر مسلمانی از این است که حافظ دارد

آه اگر از پی امروز بود فردایی