که می رویم به داغ بلندبالایی

مکدر است دل آتش به خرقه خواهم زد

بیا ببین که که را می کند تماشایی

به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنید

زمام دل به کسی داده ام من درویش

که نیستش به کس از تاج و تخت پروایی

در آن مقام که خوبان ز غمزه تیغ زنند