روان زاد سروش نوانی گرفت

گرانمایه مهر جهان کردگار

گرفت از نگین خدایی نگار

تن ماه چهره گرانی گرفت

گلش هر زمان گشت بی رنگ تر

همان بار درش گران سنگ تر

چو بد گاه زادنش بیمار گشت