ز گیتی بی آهو نیابی کسی

چو بد گشت کم زندگانی بود

سزا پادشاهی مر آنرا سزاست

که او بر هوای دلش پادشاست

اگرچه دارد هنرها بسی

شه آن به که باشد بزرگ از گهر

خرد دارد و داد و فرهنگ و فر