جهان خانه دیو بد پیکرست

به رفتن نزد چند گه نزد رای

جهان سرگذشت نو از هر کسی

چنین گونه گون یاد دارد بسی

سرایی پرآشوب و درد سرست

یکی گور دانیست بر راه رو

که گوری فزون نیست هر گاه نو