گوایی بدادند بر انجمن

به هم با فرستاده شان رنجه کرد

فرستاده آهنگ زی طنجه کرد

چو شه نامه برخواند آن هر دو تن

جز ایشان گوا بود دیگر بسی

ولیکن نیارست دم زد کسی

دژم زی فرسته شه آورد روی