شل و ناوک و تیر در مغفرش

شد از دست او پیش یزدان نخست

به درعش در از زخم مردان جنگ

به هر حلقه در بود تیری خدنگ

فزون ز انبه موی بد بر سرش

که و دشت پر کشته بد پیش و پس

چنین تا شب از رزم ناسود کس