نبد پای کس کاو ز یک جای دید

گرفتند هر سو ره کارزار

فکنده شد از طنجه ای سی هزار

گریزنده جان در تک پای دید

ز درج شبه سر چو شب باز کرد

به پیرایه پیوستن آغاز کرد

بتی گشت گیسوش رنگ سیاه