سپه برد نزدیک دریا کنار

به زخمش فرازید بازو همه

شبان کز میان شد چه باشد رمه

به کشتی بنه هر چه بد کرد بار

که تا گر دگر بارش افتد شکست

به دریا گریزان شود دوردست

همه شب بدین رای بفشرد پی