تو گفی همه مار بارد ز میغ

از آن تخم هر کشت کآمد درست

ز خون خورد آب و برش مرگ رست

ز پاشیده خرطوم پیلان به تیغ

سر خشت گفتی می آشام شد

صفش بزم و می خون و دل جام شد

دلیران بر اسپان کفک افکنان