فروهشت در شب ز باره رسن

کجا شه به کشتی فرستاده بود

برافکند کس تا گرفتند پاک

شه طنجه را دل شده از درد چاک

به دریا گریزنده شد با دو تن

سیه پوش گیتی چو شد زرد پوش

که کهربا برزد از چرخ جوش