چو یک در ببندی گشاید دگر

یکی چاه تاریک ژرفست آز

بنش ناپدید و سرش پهن باز

سراییست بروی بی اندازه در

به هر راه غولیست گسترده دام

منه تا توان اندرین دام گام

پراکنده عمر و درم گرد گشت