نهم گویی ازبهرفرزند چیز

بخور کت به خواری بباید گذشت

چنان کآمدی رفت خواهی تهی

تو گنج از پی گنج بانی نهی

مبر غم، که چیزش بود بی تو نیز

کسی را جهانبان ز بن نافرید

که از پیش روزی نکردش پدید