کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 4

ز تن مرغ عمرش بیفکند بال

چهرهٔ اسدی توسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    از آن پس جهان پهلوان گاه چند

    #
  2. 2

    همی زیست خرم دل و بی گزند

    #
  3. 3

    چو بر هفتصدش شد سی و سه سال

    #
  4. 4

    ز تن مرغ عمرش بیفکند بال

    انتخاب‌شده
  5. 5

    جهان کند بیخ درنگش ز جای

    #
  6. 6

    سر زندگانیش را زد به پای

    #
  7. 7

    به نخچیر بد روزی آمد ز دشت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 4 از «سپری شدن روزگار گرشاسب» است.