بدانست کش بست بند سپهر

سر زندگانیش را زد به پای

به نخچیر بد روزی آمد ز دشت

هم از پی بیفتاد و بیمار گشت

جهان خواهد از جانش بگسست مهر

بفرمود تا بیند اختر شمار

که بهره چه ماندستش از روزگار