مکن عیب کآن زشت چهری نه زوست

مخند ار کسی را سخن نادرست

که گویایی جان نه در دست تست

کرا چهره زشت ار سرشتش نکوست

نکوکار با چهرۀ زشت و تار

فراوان به از نیکوی راستکار

گناهی که بخشیده باشی ز بن