پرستندگان را مپیچ از نیاز

کرا نیست در دوستی راستی

بیفشان تو از گرد او آستی

مگیر ایچ مزدور را مزد باز

مکن بد که چو کردی و کار بود

پشیمانی از پس نداردت سود

میاسای از اندیشۀ گونه گون