مبر دست کآن رای را کس ندید

میاسای از اندیشۀ گونه گون

که دانش ز اندیشه گردد فزون

به کاری که فرجام او ناپدید

به هرجای بخشایش از دل میار

نگر تا همی چون کند روزگار

ز یکی ستاند همی هوش و رای