که از مهر بسیار بهتر شکیب

ز پوشیده رویان ممان کس به کوی

که بیگانگانشان نبینند روی

شکیب آور از درد و بر من مشیب

به یک مه بمان سوک تا بد گمان

نگوید به مرگم بدی شادمان

زکم توشه هرکس که بینی نژند