نبد پهلوان گفتی از بیخ و بار

به مشک و گلابش بشستند پاک

سپردندش اندر ستودان به خاک

ببسند ار آن پس برش راه بار

چنینست گیتی ز نزدیک و دور

گهی سوگ و ماتم گهی بزم و سور

به کردار دریاست کز وی به چنگ