چو همراه شد، توشه ساز و مییست

چوانان نگر چند رفند پیش

ترا آنکه شد گوش دارد همی

وزاو دل ترا یاد نارد همی

که دورست ره وز شدن چاره نیست

درین ره مدان توشه و بار نیک

به از دانش نیک و کردار نیک