چو بی کار شد بازوی چیر تو

همی گفت گردا گوا سرورا

هژبرا جهانگیر نام آورا

که گیرد کنون گرز و شمشیر تو

به هر کشور از بهر من کارزار

که جوید، چو شد مر ترا کارزار

درختی بدی سال و مه بارور