اگر پهلوان رفت نامش بماند

ز بس جانور تنگ بودی زمین

تمامی مردم به مرگ اندرست

کجا با فرشته چو شد هم پرست

جهانبان بخواند ار جهانش براند

سپهر آب خود برد و او را نبرد

دلیری و فرهنگ مرد او نمرد