در او خیره شد شاه و گفت این سترگ

نریمان همیدون به یادش بخورد

همان جام را سام گردن فراز

به یک دم به از هر دو انداخت باز

بود به ز گرشاسب چون شد بزرگ

بلند آتش مهرگانی بساخت

که تفش ز چرخ اختران را بتاخت