ز دانش زبان و ز معنی سخن

بسی حور بر گردش آراسته

از اندیشه دوشیزگان خاسته

ز پاکی روانشان، ز فرهنگ تن

سراسر ز مشک سیه طره پوش

هم از طبع گوینده و هم خموش

به گیتی بهشت ار ندیدست کس