که ناهید تاجت بود، ماه تخت

الا تا بود فر یزدان پاک

روندست گردون و استاده خاک

جهان را تو بادی شه نیک بخت

دو چاکرت بر درگه از ماه و مهر

که دارند کارت روان در سپهر

دو اسپت شب و روز چونانکه راست