گفتم که زیارتی کنم گفت دلم

مجد کو تا گویدش کز راه برد

نام او می دان و نقشش را مبین

کز حکیمان او زیاد اندر نبرد

نزدیک سبک روح گرانجان چه کند

مهره مهرشاد در گردن گردون شاید، بر آستانه این درگاه سرافریدون زیبد، هر دونی و زبوتی را این تمنی نباشد، شیرویه شیر علم تست و پرویز پرویزن روزگارت، و جمشید شیدای لقای خورشید نگارت، و نیز ان که آن عزیز بی همتا در قرآن نامخلوق گفت: و اوحی ربک الی النحل با جمال و کمال این خطاب هیچ صادق، عاشق دیدار زنبور نشد از وی به عسل مصفی بسنده کردند، و همه گزیدگان به حکم کرم از نظاره کرم پیله به لطف ابریشم قانع شدند. و همه بزرگان گل بهار طلبیدند، و خار را خوار بگذاشتند: و همه حکیمان از آن سره کی صره صنع احدیت است مشک جستند و آهوی را گذاشتند.

و ان تفق الانام و انت منهم