مرغ کانجا پرید پر بنهد

کم ز گنجشکی آی از هیبت

جبرئیلی بدان همه صولت

عقل کانجا رسید سر بنهد

هرچ را هست گفتی از بن و بار

گفتی او را شریک هش می دار

جز به حس رکیک و نفس خبیث