کی مکان باشدش ز بیش و ز کم

یک غلامست خانه زاد ازلش

از ابد دور دار وهم و گمان

که ابد از ازل گرفت نشان

که مکان خود مکان ندارد هم

خلق را زین صفت جهانی ساخت

تا زبهر خود آشیانی ساخت