هم درد و داغ عالمی چون پا نهی اندر جفا

بر گرد ماهش می تنم بی لب سلامش می کنم

خود را زمین برمی زنم زان پیش کو گوید صلا

گلزار و باغ عالمی چشم و چراغ عالمی

آیم کنم جان را گرو گویی مده زحمت برو

خدمت کنم تا واروم گویی که ای ابله بیا

گشته خیال همنشین با عاشقان آتشین