آینه صورت از صفت دور است

آنکه در آینه بود نه توی

دگری تو چو آینه دگرست

آینه از صورت تو بی خبرست

کان پذیرای صورت از نور است

نور خود زآفتاب نبریده ست

عیب در آینه است و در دیده ست