قسم تو بی وصی و بی انباز

تر زبان شد به عیب و عذل پدر

گفت بابا نصیبه من کو

گفتش ای پور در خزانه هو

من به حق دادم او دهد به تو باز

اوست چون کارساز و مولی ما

او نه بس دین ما و دنیی ما