بوالفضولست عقل و جان آنجا

چون پرستد تن گران او را

چه شناسد روان و جان او را

سنگ پاره است لعل کان آنجا

بی زبانی ثنا زبان تو بس

هرزه گویی غم و زیان تو بس

منت کردگار هادی بین