هم از او دان که جان سجود کند

شب که باشد که پرده گر باشد

هرکه آمد بدو و گوش آورد

خود نیامد که لطف اوش آورد

کابر هم ز آفتاب جود کند

هر هدایت که داری ای درویش

هدیه حق شمر نه کرده خویش