گل دل را زلطف جان سر کرد

از یکی خم برآورد ده رنگ

پشک با او چو مشک شد بویا

زنده کردار مردگان گویا

دل گل را ز دست جان درکرد

چون دکان را به مهر کرد قضا

دست تقدیر در نشیب فنا