بوده حق چو عقل پوده تو

گل عمر کسی که گل خواهد

کی دهد گلش اگرچه دل خواهد

کی شود بی سبب نموده تو

سخت بسیار کس بود که خورد

قدح زهر صرف و زان نمرد

بلکه او را غذای جان باشد