همه را از طریق حکمت و داد

قدح زهر صرف و زان نمرد

بلکه او را غذای جان باشد

که ز بحران چو خیزران باشد

آنچه بایست بیش از آن همه داد

پیل را پشه گر بدرد پوست

گو بران گوشت پشه ران با اوست