پاس داری سپاس گوی از تو

بی نیازیش را چه کفر و چه دین

بی زبانیش را چه شک چه یقین

بی نیازی نیاز جوی از تو

به حقیقت بدان که هست خدای

از پی حکم و حکمت بسزای

طاعت و معصیت ترا ننگست