مه فرو شد چو تافت نور یقین

نیست علت پذیر ذات خدای

تو به علت کنون چه جویی جای

مهر دین برنیاید از تلقین

پارسا گر به است او را به

پادشا گر بدست ما را چه

تو نکوکار باش تا برهی