سرکشان را لگام قهرش بس

خلق مغرور نفس از افضالش

هیچ ترسان نبوده از امهالش

گردنان را طعام زهرش بس

گردن گردنان شکسته به قهر

ضعفا را ز لطف داده دو بهر

سرعت عفوش از ره گفتار