زانکه از نان بماند جان بر جای

غم جان خور که آن نان خورده است

تا لب گور گرده بر گرده است

جان بی نان به کس نداد خدای

این گرو سخت دار و نان می خور

چون گرو رفت قوت جان می خور

مر زنان راست کهنه تو بر تو