این گرو سخت دار و نان می خور

تا لب گور گرده بر گرده است

جان بی نان به کس نداد خدای

زانکه از نان بماند جان بر جای

چون گرو رفت قوت جان می خور

مر زنان راست کهنه تو بر تو

مرد را روز نو و روزی نو