آن زمانی که جان ز تن برمید

مرد را روز نو و روزی نو

روزی تست بر علیم و قدیر

تو ز میر و وکیل خشم مگیر

به یقین دان که روزیت برسید

روزیت از در خدای بود

نه ز دندان و حلق و نای بود