دست در باخت در رهش جعفر

آخر این رنج من همی بیند

زانکه او مکرمست و با احسان

نکند بخل با کرم یکسان

داد ایزد به جای دستش پر

داد به فعل و فضول خلق مبند

دل در او بند رستی از غم و بند