نوش نیشش شمار و خیری خار

همه شو بر درش که در عالم

هرکه او جز همه بود همه کم

چون رسیدی به بوس غمزه یار

از پی زنگ آینه دل حر

لاست ناخن برای هستی بر

مشو از راه ناتوانستن