پسر خر تویی و خر آبات

ور ز ذات تو بود تو دورست

بتکده از تو بیت معمورست

ای خرابات جوی پر آفات

نفس تست آنکه کفر و دین آورد

لاجرم چشم رنگ بین آورد

بی تو خوش با تو هست بس ناخوش