پیشتر زین خران بی افسار

گویم احسنت اینت مردی مرد

پیشتر چون شوی که جایت نیست

باز پس چون جهی که پایت نیست

همه می خوارگان دل مردار

می همی عقل و جانشان بخورد

رز همی این و آنشان ببرد