وانکه را پای نیست بیچار است

جهد کن تا چو مرگ بشتابد

بوی جانت به کوی او یابد

کانکه را جای نیست غمخوار است

در گذر زین جهان پر اوباش

ار بوی ور نه بر در او باش

آنکسانی که بنده اند او را