چون همه سوخت او و او ماند

دل نگهدار و نفس دست بدار

کین چو باز است و آن چو بوتیمار

تا بدانجا که ما و تو داند

عقل کاندر جهان چنو نرسد

برسد در خود و دور نرسد

گوش سر دو است و گوش عشق یکیست