به توانگر تو آن نگر که دلش

از هزار توانگر آمد بیش

زانکه درویش را دلی ریش است

از دل ریش صدقه زان بیش است

هست تاریک و تیره همچو گلش

گل درویش صفوت ازلیست

دل او کیمیای لم یزلیست